11 września 2025 roku Rzecznik Generalny TSUE przedstawił opinię w sprawie polskiego kredytobiorcy w sprawie C-471/24. W opinii odniósł się do pytań zadanych przez polski sąd dotyczących m.in. możliwości badania przez sądy postanowień umownych dotyczących zmiennego opartego o wskaźnik WIBOR, a także czy brak właściwego poinformowania konsumenta przez bank w tej kwestii stoi w sprzeczności w wymogami dobrej wiary i powoduje znaczącą nierównowagę stron umowy, ze szkodą dla konsumenta. Zgodnie z przewidywaniami Rzecznik podzielił stanowisko pełnomocników konsumenta, że postanowienia umowy kredytu dotyczące zmiennego oprocentowania opartego o wskaźnik WIBOR są objęte zakresem stosowania dyrektywy Rady 93/13/EWG. W związku z powyższym sąd krajowy może dokonać oceny nieuczciwego charakteru tych postanowień. Zdaniem Rzecznika kredytodawca, dostarczając informacje dotyczące wskaźnika powinien w pełni ujawnić zastosowaną metodę ustalania, a także główne elementy powodujące zmianę jego wysokości. Przekazane informacje nie mogą zniekształcać kredytobiorcy rzeczywistego obrazu charakteru wskaźnika. Niedopuszczalnym jest, by bank ograniczył się do przekazania konsumentowi tylko kilku wybranych przez siebie elementów metody ustalania wskaźnika. Mówiąc wprost bank informując kredytobiorcę, że wskaźnik WIBOR odzwierciedla wyłącznie oprocentowanie depozytów międzybankowych z pominięciem wykorzystywanych szacunków banków, nie wykonuje w sposób prawidłowy ciążących na nim obowiązków informacyjnych. Rzecznik TSUE w wydanej opinii po raz kolejny stanął po stronie polskich konsumentów, którzy korzystając z usług finansowych powinni być traktowani przez kredytodawców zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz standardami w zakresie ochrony konsumentów. Niewątpliwie dzisiejsza opinia Rzecznika Generalnego TSUE jest krokiem w dobrą stronę, która wymusi podniesienie niniejszych standardów.
Komunikat prasowy – opinia Rzecznika
Data ostatniej aktualizacji:
